01-04-08———Hiking-infoweekend
Op 15 en 16 maart hebben we met een aantal mensen van het forum een klein hiking-infoweekend gehouden. Ik ben verschrikkelijk tevreden dat ik er ook bij was want ik heb enorm veel bijgeleerd en ben enorm veel te weten gekomen. Alles is aan bod gekomen, packlists, tenten, vuurtjes, kledij, … Voor mij als beginnend trekker is dit toch enorm interessant omdat je allerlei gewichtsbesparende en toch comfortabele oplossingen leert kennen. Bovendien was het de moeite om eens met andere mensen te praten over hun ervaringen, foto’s te bekijken van hun trektochten en samen eens over de kaarten gebogen te zitten (ik ben dus niet de enige pyreneeenfreak!)
Interessantste dingen waren de
Tenten: ik heb besloten voor de Akto Hilleberg te gaan (die ik dankzij Joeri eens kon uittesten). Deze is snel opgezet, ruim en toch compact, praktisch ingedeeld enz. Misschien wordt het de nieuwere versie ervan (hangt ervan af wanneer deze tent te koop is) , het schijnt dat deze op te stellen is zonder piketten en er zit standaard een grondzeil bij, wat het opstellen toch wel ten goede komt.
Matjes: ik keer terug op mijn besluit om het dunne zilveren matje te gebruiken en heb besloten een ProLite 3 thermarest te nemen omwille van de lange duur van de tocht en het feit dat slaap toch wel een belangrijk onderdeel is om het vol te houden en ik hierop dus niet op gewicht mag besparen. Bovendien wegen ook deze matjes niet meer veel (ik ga uiteraard voor de Small versie).
Verder: over vuurtjes kan je blijven discussieren en na de proef op de som te nemen blijkt het verschil toch niet zó enorm te zijn en dus zal ik gewoon een vuurtje meenemen dat ik hier nog heb liggen. Met een windscherm hoop ik het rendement een beetje verhogen.
Andere leuke en praktische dingen waren de lichtgewicht handdoeken, de verschillende meningen rond eten klaarmaken en over solotrekken.
Hierbij wil ik nog even Erik bedanken voor het rijden, Ivo voor de locatie, Joeri voor het uitstippelen van de wandeling en uiteraard al de andere aanwezigen voor de fijne dag en de grote hoeveelheid info (waar ik het zonder deze info nooit zou redden in Spanje).
Voor degenen die meer willen weten over het weekend :
http://www.hiking-info.net/forum/viewthread/140/

01-04-08———Eerste routeplanning
Ik ben sinds kort bezig met mijn route volledig te plannen a.d.h.v. Willem’s route. Als ik geen herexamens heb zal mijn route ongeveer even lang zijn, als ik toch herexamens heb, zal ze wat ingekort worden.
De laatste dagen liggen de kaarten steed gespreid op mijn bureau en zit ik voorovergebogen over kaart en boek!
N°1 Pays Basque Ouest: Hendaye – St Etienne de Baïgorry
N°2 Pys Basque Est: St Etienne de Baïgorry – Arette la Pierre Saint Martin
Haute randonnée pyrénéenne – Georges Véron
De haute randonnée pyrénéenne: In 5 routes en 42 etappes – Ton Joosten
Through the spanish pyrenees: Gr11 a long-distance footpath – Paul Lucia
Bovendien heb ik enkele dagen geleden een ticket naar Hendaye, mijn startplaats gekocht: ik vertrek op 23 juni 2008 om 6u20 in het Centraal Station te Antwerpen naar Hendaye.

15-04-08———Afgewerkte routeplanning
Voila, de routeplanning is volledig af, hier en daar nog wat kleine foutjes die eruit moeten gehaald worden en er moet nog een vage opdeling gemaakt worden van de dagen en etappes en dan is de voorbereiding van de route zelf klaar!
Voor de geinteresseerden, de planning is te bekijken op de pagina ‘voorbereiding’, in 3 delen.
Dit om het een beetje overzichtelijk te houden
Eventuele andere details zijn voor later. Als er mensen zijn die fouten opmerken (met geschatte tijden of hoogtes die onmenselijk lijken )of nog raadgevingen hebben ivm. de gekozen route; voorstellen voor alternatieven, extras, andere bergtoppen, uitzichtspunten, bezienswaardigheden, enz. Laat gerust weten, met een mailtje of met een berichtje hier op de site!
Jullie tips zijn goud waard!

15-04-08———Bevestiging sponsoring

Vandaag is de bevestiging gekomen dat de buitensport en kampeerwinkel K2 me wil sponsoren!!!Ik zou via deze weg dan ook heel het K2 team, en zeker ook joris voor zijn uitstekende uitleg bij al het materiaal, willen bedanken voor deze ongelooflijke gunst!
Na de reis zal ik een presentatie houden met foto’s en een reisverslag, dit zal ook plaatsvinden in de K2 ergens in de loop van oktober, november. 

27-04-08———Reisverslag
Op deze pagina zal ik een soort dagboek of reisverslag proberen bijhouden, als ik onderweg eens tijd heb om even een internetcafeetje binnen te stappen, dan kan ik in het kort de voorbije dagen beschrijven. Na de reis zal ik een iets uitgebreider verslag proberen maken.

27-04-08———Nog 2 maanden
Nog een kleine 2 maanden en ik ben vertrokken, momenteel is er zo een beetje een combinatie van enerzijds angst en anderzijds vreugde. Angst omdat ik alleen ga en dan volledig voor mezelf insta en nergens op kan terugvallen behalve op mezelf en vreugde eigenlijk om dezelfde reden, men grenzen aftasten, mentaal en fysiek maar ook omwille van wat ik ga te zien krijgen, wat ik ga doen, gewoon de hele reis!!

27-04-08———Nog 23 dagen
Het kort, het kort!! nog één obstakel, de examens en dan ben ik weg.
Er zijn nog een paar veranderingen ivm de mensen die mij vergezellen op deze reis.
Oorspronkelijk ging ik volledig alleen maar ondertussen zijn er al een heel deel mensen die mee wilden en ondertussen hebben een aantal daarvan reeds afgehaakt (wel met een terechte reden allemaal)
Nu blijven er nog 3 personen over die meekomen: dimitri, sofia en Iris.
Ik zal gedurende 12 dagen (23juni-4juli) alleen trekken van Hendaye-Plage tot Lescun, daar tref ik Dimitri en zijn vriendin Sofia die na een rustdag (5juli) mee zullen gaan tot Torla op 10 dagen (6juli-15juli) daar tref ik mijn ouders en Iris. Na nog een rustdag (16juli) trek ik verder met Iris van Torla tot Benasque in 10 dagen(17juli-26juli) daar wordt ze opgehaald door mijn ouders en trek ik verder tot het einde,Banyuls-sur-Mer, naar schatting in nog 24 dagen (27juli-19aug).
Dus in totaal 58 dagen waarvan 20 samen met iemand. Deze data zijn allemaal geschat en zijn onderhevig aan de weersomstandigheden, mijn fysiek en eventuele problemen onderweg. Ik hoop deze zo veel mogelijk te volgen uiteraard.

12-05-08———Packlist volledig en Posts reisverslag
De volledige materialenlijst staat nu online onder het titeltje voorbereiding.
Bovendien zijn de eerste posts online gezet, als je op de titel bovenaan ‘pyreneeënoversteek 2008′ klikt krijg je deze te zien, op deze pagina zullen de updates van de reis zelf komen. Een kort reisverslag dus, achteraf zal ik proberen om een volledig verslag te schrijven en online te zetten.

13-05-08———Oxfam
Ik heb een nieuwe pagina gemaakt rond de sponsoring naar oxfam, ga zeker eens kijken!

Start reisverslag – Start reisverslag – Start reisverslag – Start reisverslag – Start reisverslag – Start reisverslag – Start reisverslag – Start reisverslag -

16-07-2008———23 Juni – 10 juli: Finally
Hoi!!!! Sorry voor het lange wachten op de updates,maar internet schijnt hier in de bergen niet zo vanzelfsprekend te zijn.
Nu blijkt dat ik mijn papieren met notities vergeten ben en dus het verhaal niet volledig kan navertellen tot ik thuis ben

Samengevat:
De uitzichten fantastisch, omgevingen nog veel fantastischer en het gezelschap het fantastischt.
Het weer, veel mist, onweer en spijtig genoeg vaak een spelbreker voor uitzichten en de route.
Zo leer je echter de mooie dagen driedubbel appreciëren!!

Ok hier een poging tot reconstructie: Op 23 juni om 6u20 vertrokken met de trein in Antwerpen Centraal, na afscheid te nemen van mijn persoonlijk uitwuifcomité. In Parijs zonder te veel problemen de overstap gemaakt tussen Paris Nord en Montparnasse. Rond een uur of 4 savonds aangekomen in Hendaye, even een ‘ommetje’ gemaakt naar het strand (afstand sloeg toch al even tegen) en hop naar de kerk en startplaats. Naar traditie grandioos verkeerd gelopen en slechts na enkele uren en een bijna-zenuwinzinking dankzij de plaatselijke postbode de juiste start en tunnel gevonden. Vanaf dan goed op weg geraakt en vrij gemakkelijk de weg gevonden.
Savonds bij een gite gaan staan en getrakteerd geweest op een geweldig onweer snachts.

Smorgens rond een uur of 6 opgestaan (wat min of meer mijn vast uur werd) en om 7 vertrokken, nogmaals een ietwat mistige bewolkte dag in het baskenland. Na ergens (laten we het op slechte markering steken) foutgelopen en daardoor uitgekomen te zijn op een boerderij met 4 blaffende honden die mij enige meters achtervolgenden toch even teruggekeerd op men passen en 3km en 200hoogtemeters teruggedaan. om daar te merken dat het wel degelijk een slechte markering was.
Door de dikke mist beslist niet via Larhune te gaan en dus de omweg te nemen van de Gr10 die toch zwaarder uitpakte dan verwacht. Savonds aangekomen in Sare en bij een vriendelijk oud bommatje in de tuin gaan staan.

Smorgends gewekt met koffie en bericht over het weer en goedgezind op stap gegaan, op ongeveer 1km zag ik nog iemand met rugzak lopen… op dat uur met rugzak op die route dat moest een Gr10er zijn, het bleek een 62jarige canadees op weg op de gr10, waar ik de komende 8 dagen mee verder ging. Na een rustige mooie dag de tent op gezet en rusig ingeslapen.

Die volgende 8 dagen werden gekenmerkt door vaak mist, zware stijgingen en dalingen zonder al te veel zicht, muggebeten (50) die me bijna tot waanzin en opgeven duwde, en vele kennismakingen waarover later meer.
De 2 dagen erna met Duitsers meegetrokken die via de pic d’anie gingen en dan terug inpikten op de gr10. Op de col van de pic danie toch beslist niet verder te gaan vanwege de dikke mist en met zware voeten verdergegaan naar Lescun.

Daar mijn russische gezel en Letse gezellin opgepikt en na een welverdiende rustdag verder getrokken volgens de geplande route. Dat waren 7 fantastische dagen tot aan Cauterets, met mist en zon en onweer. Dan nog 2 dagen alleen verder getrokken en aangekomen in Torla mijn ouders en vriendinnetje in Bujaruelo ontmoet.

Hier stop ik door gebrek aan tijd, misschien tot een volgende (preciezere update)

29-07-2008———11 juli – 12juli: Update!!!!
Hoi, ola, ela

Nu ik een beetje meer tijd heb zal ik verder gaan met een iets uitgebreidere update van de volgende dagen.

11 juli
Vertrek aan refuge Wallon, samen met Dimitri (russi) en Sofia (Let) begonnen aan de lange afdaling naar Pont d’espagne. we begonnen met prachtig open weer en ik genoot van het prachtige uitzicht tot we moesten afdalen in die geweldige mist. aan pont d’espagne nam ik afscheid van Sofia en Dimitri omdat zij het niet zagen zitten om nog 3 dagen voort te gaan en ze graag nog een paar dagen wilden luieren in de zon. Ik ging rechtsaf en begon aan de stijging naar de Vignemale, slechts 5 minuten had ik afscheid genomen en ik leerde een Belg kennen die bezig was met een toer rond de vignemale en balaitous. Zijn tempo lag wat lager en ik besloot hem op te wachten aan de refuge.

Daar zochten we samen een goed bivakplekje op de prachtige vlakte onder de Vignemale. S’avonds trok helaas de hemel volledig dicht en later al de rest ook . Die nacht woedde er een geweldig onweer en hoorde ik stemmen en zag zenuwachtige lichtjes over men tent gaan. Blijkbaar had een van de tenten het begeven en was ingezakt.

12 Juli
Om 6u stond ik op en alles lag nog steeds in de mist. Het ingezakte tentje lag er zielig bij, de belg stond ook op en we pakten alles in en vertrokken voor de klim naar de col naast de petit vignemale.
Over paden (of beter riviertjes nu) en over sneeuwvelden bereikten we de col, we besloten de petit vignemale te laten voor wat hij was gezien de mist honderden meters dik was. We daalden af tot aan de refuge en wachten tot het regenen vorbij was.
Na een half uurtje vertrokken we en begonnen aan de afdaling, plots schoot er een knal en een horizontale bliksemschicht schoot door de vallei. Een stortregen die alles (zelfs met raincover) nat maakte begon. We spoedden ons tot diep in de vallei en liepen op hoog tempo tot aan Cabane de Lourdes waar we alles ophingen en beslote te blijven voor de nacht. We aten iets, sliepen even en savonds aten we nog iets en sliepen nogmaals tot smorgends.

29-07-2008———13 juli – 16 juli: En verder
13 Juli
Na een droge nacht in cabane de Lourdes, werden we wakker rond 6u, buiten was er nog steeds mist en we besloten nog een uurtje extra te slapen. Om 7u namen we rustig ons ontbijt en gingen we elks onze kant uit, ik richting Bujaruelo, hij richting Gavarnie.

In de prachtige verlaten vallei werd ik achtervolgd door wolken, maar bleef hen voor tot op de col, helaas was het aan de andere kant van de col niet veel beter, ik daalde af tot an het meertje en klom naar de tweede col en ja hoor, nu zat ik in spanje, niet veel lager verdwenen de wolken en maakten plaats voor de zon.
Een euforisch gevoel overviel mij, spontaan begon ik te lachen en daalde aan hoge snelheid af tot in Bujaruello.
Ik dacht men ouders te verassen en had meteen een lift van Bujaruello naar Torla, toen ik echter aankwam in Torla kreeg ik bericht dat men ouders me opwachtten in Bujaruello… En ik kon geen bericht terugsturen want in Bujaruello is er geen ontvangst. De euforische stemming van voordien viel meteen weg.
Ik besloot even aan het zwembad te gaan zitten en daarna de terugtocht aan te vatten. Ik begon te wandelen en te liften, het duurde echter een uur voor ik een lift vond en ver was het niet meer. Uiteindelijk arriveerde ik dus van de andere kant en daar waren ze!! alle zorgen verdwenen.

En tot mijn verassing kwamen ook juist Dimitri en Sofia aan, zij hadden gelift richting Gavarnie en dan de oversteek te voet gedaan omdat met de bus bijna onmogelijk is in spanje te geraken.
Samen reden we richting Torla en daar begon ik aan mijn 3 dagen rust.

14 Juli, 15 juli, 16  juli
Aan het zwembad en de rivier doorgebracht, voorraden aangevuld, Iris voorbereid op de volgende dagen, Crampons afgesteld.
Verder werden deze dagen gekenmerkt door goed eten, veel eten, nog meer eten en vooral veel niets doen!

29-07-2008———17 juli – 18 juli: Verder
17 Juli
Na een paar dagen goede rust en een vriendin die klaargestoomt was, vlogen we erin… met de jeep!
Een jeep bracht ons tot aan de Punta Acuta, die helaas ook volledig in de mist zat. Een tijdje volgden we de groep en aan de 2e mirrador gingen ik en Iris alleen verder.
Algauw begon het op te klaren en werd ik weer vrolijk want ik wou haar zeer graag deze vallei laten zien. Na het prachtige sentier balcon passeerden we de ongelooflijke open vlakte en konden de gehele tijd in de vallei kijken, zelfs de monte perdido kwam af en toe piepen. Na een ontspannen wandeling met veel pauzes, om wat te wennen aan de rugzak en wandelen met wandelstokken kwamen we aan bij refugio de Goriz, we zochten ons een goed bivakplaatsje en ik ging even info over het weer voor de volgende dag vragen, het zou slecht zijn in de voormiddag maar zeer goed in de namiddag. We aten en kropen vroeg onder zeil.

18 juli
Omwille van het weer stonden we niet te vroeg op, tegen een uur of 9 stonden we op, ik vroeg nogmaals om zeker te zijn of de monte perdido te doen was en zij verzekerden dat het ok was maar wel 9u duurde op en neer.. Dat had ik niet voorzien, ik ging nogmaals naar de berghut en vroeg hoe lang het gemiddeld duurde, deze zei slechts 5u. We braken de tent op, vulde 1 rugzak met het nodige en in de lockers staken we al derest. We begonnen de lange klim nar de top, eerst gewoon pad, dan over morenes verder en tenslotte over sneeuw. Heel het stuk tot aan lago Hellado was gevuld met sneeuw, crampons waren onmisbaar en van lago Hellado werd het steiler en moeilijker! Iris deed dingen die ze van zichzelf nooit verwacht had denk ik. Stukje voor stukje schoten we op over het tochwel niet-ongevaarlijke sneeuw/ijscouloir. Toen even de schrik bij haar even toesloeg toen we dicht bij de col kwamen en de wind begon te waaien besloot ik te stoppen daar en te besluiten of we verder zouden gaan. We besloten nog een stuk te doen en te zien hoe het verliep en voor we het wisten stonden we op de top. Een prchtig zicht aan onze voeten, helaas de spaanse zijde in de wolken maar de franse zijde open en mooi om zien, alle gebergtes achter elkaar.

De afdaling begon vrij stevig maar Iris hield moedig vol, even dreigde het mis te lopen en zag ze het niet zitten maar ze herpakte zich goed en we daalden vlot tot aan goriz af. Daar kreeg ze toch even een dip van de schrik van die dag en besloot ik het eten te maken en vroeg te gaan slapen.

29-07-2008———19 juli – 20 juli: Ola
19 Juli
Vandaag ging ik over de route die ik al heeel lang wilde doen. Over de steenwoestijn aan de achterzijde van de Tobacor en aan de spaanse zijde van de breche de rolando.

Het begon met een zware klim, slecht aangeduid en met enkele foute (of verloren gelopen) steenmannen. Op Plano Milaris (steenwoestijn) stond een groep gemzen (te grazen??) De kaart gaf aan dat we linksom moesten maar het pad liep langs rechts, een blunder van een dikke kilometer!! we besloten het pad te volgen ipv de kaart en kwamen juist uit. Na nog een klim kwamen we aan bij de eerste sneeuwvlekken.

We besloten de crampons aan te doen voor een nogal gevaarlijke passage daarna volgden we steenmannen die ons nogmaals de verkeerde richting in stuurden. We pauzeerden even en stegen daarna terug naar het pad in de sneeuw. Het duurde langer dan verwacht maar het zicht werd elke minuut beter. Na nog een korte passage met kettingen deden we het laatste stukje op naar de breche waar een prachtig zicht in beide kanten ons opwachtte.

We genoten even en daalden dan af over de sneeuwvelden die tot bijna in de breche lagen. Na enkele uitschuivers op het verijsde pad besloten we gewoon recht naar beneden te gaan wat ons toch beter beviel. Een prachtig zicht op de waterval in Gavarnie die opging in een volledige regenboog van bodem tot top!!

Aangekomen aan de hut meldde ik ons aan. (mijn vader had voor ons gebeld en hoewel de hut volzet was, kregen we plaats. Hij had verteld over het project en onze leeftijd en meteen was het in orde we mochten in de eetkamer slapen.) Na het eten vertelden ze ons dat we in de waterkamer mochten slapen, we kregen 2 matrassen en onze eigen privekamer!! UNIEK in een berghut. Hierdoor moesten we ook niet zo vroeg opstaan en namen we ontbijt om 7u30. Iedereen was zeer vriendelijk hier, echter toen viel ons de ongelooflijke tegenstelling tussen fransen en spanjaarden op, de fransen met stomme en chauvinistische opmerkingen vonden zichzelf zeer grappig en spanjaarden moesten niks van de fransen weten. Wij zaten in het midden…

20 Juli
Na een uitgebreid ontbijt, en een rustige morgen vatten we de tocht aan, die begon over wat ik me herinnerde als waterval van emnkele jaren ervoor maar nu alleen nog maar een sneeuw/ijshelling was. Voorzichtig daalde we af en verbaasden ons over de toeristen die die op hun sportsloefjes, zonder stokken of pickels naar boven deden (of probeerden alvast) en vroegen ons af hoe zij ooit beneden zouden geraken en wat voor risicos zij namen door slechte voorbereiding en slechte informatie van de franse kant.
We daalden af tot op het pad en vonden niet de weg rechtstreeks in de vallei en besloten dus tot aan Port de boucharo te gaan (ongelooflijk zicht daar) en dan van daar de weg die ik me herinnerde van ervoor te nemen en af te dalen tot in Gavarnie.

Dit was een ongelooflijke afdaling, zacht en glooiend daalde we af, van gras veranderde het landschap in velden vol Irissen en dan kwam het zicht in Cirque de Gavrnie, (fotos volgen nog) een ongelooflijk gevoel daar, de grootsheid, en toch de zachtheid, we daalden af tot op de baan waar arme ezeltjes dikke vette toeristen een hele dag lang heen en weer brachten tot in de vallei, een ongeloflijke cultuurshock kregen we daar, onvriendelijke mensen, hoge prijzen en toerisme ten top gedreven in een zogezegd beschermd gebied.

We gingen naar de camping die veel beter meeviel dan verwacht, we zetten de tent op, praatten even met onze buren en gingen inkopen doen, na een dure aankoop gingen we nog even langs een artisanaal winkeltje waar we 4 saucissen voor 10€ kochten. Savonds lieten we ons even gaan en aten a volonte. Spijtig genoeg trok alles weer toe in mist en onze net gewassen kleren droogden niet.

29-07-2008———21 juli – 22 juli: Tuqeroya
21 Juli
Mist.. Opgestaan, rustig ingepakt en vertrokken in de mist. Stijgende in de mist tot aan de cabane, dan tot aan de refuge, iets gegeten, en dan tot aan de col. Het was een eentonige stijging zo, zeker als je weet wat er normaal te zien zou zijn. Op de col een praatje met duitsers en fransen gedaan, een wist te zeggen dat we goed moesten opletten op de splitsing naar de breche de tuqeroya. We keken op de kaarten en zowel die van 1/25 000 als die vn 1/50 000 zeiden na 200hoogtemeters afslag, deze bleek echter al na 20m te zijn. Waar we even wachtten tot iemand passeerde om te vragen of het de juiste was want alles zat nog steeds in mist. Het waren 2 klimmers die per toeval ook die richting uitmoesten en die we dus volgden, onderweg kwamen we een frans koppel tegen dat ons smorgends op de stijging vanuit gavarnie was gepasseerd aan hoog tempo. Ze vonden de afslag naar de breche niet. Met z’n 6en gingen we verder op zoek naar de afslag en de 2 klimmers waren er al 2 keer geweest maar vonden de afslag zelf niet in de mist. Na een eind te zijn teruggekeerd en een verkeerde afslag te nemen die ons een nutteloze moeilijke stijging kostte van 200m vonden we uiteindelijk wel de juiste afslag (die slechts 50m verder was dan waar we teruggekeerd waren).

De sfeer die er hing was: er zijn 10 plaatsen in de hut, wie eerst is krijgt de plaats. We begonnen de klim maar door de vermoeidheid moesten we opgeven en namen we pauze voor een tijd. Toen ook nog een groep van engelsen (6 personen) ons passeerde zakte de moed ons in de schoenen. We stegen verder tot plotseling het frans koppel weer kwam opdagen, ze waren weer verkeerd gegaan. Samen gingen we rustig verder naar boven tot op de sneeuw waar de eindcouloir ons opwachtte. De lucht trok even open en het zicht was adembenemend, de sfeer werd beter en we baanden ons een weg door de sneeuw naar boven met crampons en piolet.

De prachtige klim eindigde letterlijk in de shit, gezien er geen toilet was in de cabane, deed iedereen zijn behoefte aan de achtezijde van de hut, daar waar iedereen naar boven kwam geklommen.
er bleek meer dan 30 man in de hut te zitten die blijkbaar voor 12 personen was, geen probleem, er was ook nog de eetkamer.
Alweer was de spanning Spanje Frankrijk te voelen, op de bedden waren er nog 2 plaatsen als iedereen wa opschoof, en daar mochten alleen wij of fransen liggen. De spanjaarden moesten in de eetkamer. Bovendien aten eerst de ffransen en dan de spanjaarden (gewoonte of gewoon geen contact willen??).
Ik daalde nog even af aan de niet-shit zijde om water te halen en we praatten nog even met het franse koppel alvorens te gaan slapen. Even de ervaring van kakken in een trekgat (of vertaald: behoefte doen in een breche waar het heel hard waait) = niet leuk.

22 Juli
Na een zeer rustig ontbijt daalden we af aan de spaanse zijde en gingen rond het bevroren meer. Mijn broer en vader zouden daar ergens overnachten zodat we samen konden afdalen de volgende dag. We vonden elkaar echter niet en ik en iris begonnen zelf af te dalen toen we plots vader en broer tegen het lijf liepen, ze hadden de nacht doorgebracht in hevige wind en koude. Het was een blij weerzien en Iris besloot hier te stoppen want de dagen erna waren nog zeer zwaar, ik besloot mee terug te gaan met haar en nog 2 dagen rust te nemen in Torla. We daalden af tot in de vallei, een afdaling om U tegen te zeggen, we dronken iets, aten onze voorraad lekkernijen op en gingen in de auto tot in Torla. Waar we vermoeid op een goed bed neerzegen. Uiteraard na een lekkere maaltijd.

29-07-2008———23 juli – 25 juli: rust en grindweg
23 Juli, 24 Juli
Rustdagen, zwembad, voorbereiden voor de reis, eten en afscheid nemen

25 Juli
Met de auto brachten ze me terug naar Parzan waar ik mijn tocht terug zou aanvatten. Ik vertrok over de eenzame, warme, uitzichtloze en lange grindweg. Na een ongelooflijke hitte begon het plots te regenen, omdat het weerbericht zei dat het slecht zou worden in de namiddag besloot ik te stoppen aan een cabane vlak na elektriciteitscentrale.
Ik Installeerde me in het cabanetje en begon te schrijven, na een uurtje arriveerde nog een Duitse dame die hetzelfde besloot te doen. Uiteindelijk werd het geen slecht weer maarja eens de tent niet opzetten was ook wel leuk. We praatten even en wisselden ideeen en filosofieen uit. Rond 8u gingen we slapen, we zouden de volgende dag samen tot Biados gaan waar zij haar rustdag had.

29-07-2008———26 Juli – 27 Juli: Zwaar gaan
26 Juli
We stonden op en het was nog lichtjes mistig, deze mist trok echter algauw weg en we begonnen te klimmen naar passo de los cabalos. Daar stond ook een hut (normaal men einddoel voor de vorige dag) maar deze zat vol met scoutsmensen, we daalden af tot in Biados, een prachtig uitzicht op de Posets en een mooie aangename afdaling. In Biados nam ik afscheid en ging verder richting refugio waar ik men water bijvulde en aan de klim naar cabane des Millas, een loodzware klim en toen ik arriveerde aan een splitsing besefte ik dat ik de volgende dag dan terug zou moeten van de cabane naar de splitsing en besloot gewoon door te gaan via Col d’eriste naar Llago de Llarandeta, hijgend kwam ik op een eerste col vanwaar ik zicht kreeg op een tweede col veel hoger en achter een eindeloos blokkenveld. De gr11 markering was hier plots volledig afwezig. Ik ploegde mij tot boven op de col waar ik een Nederlans 4tal leerde kennen, we daalden samen af naar het ijsmeer waar we samen een zwemmetje in deden. Ik zocht een plaatsje voor men tent en zette me neer. Zij gingen verder naar de refuge.
Ik probeerde wat info in te winnen over de Posets  bij een pools koppel en besloot de volgende dag de top te doen en voort te gaan tot aan Llago descarpinosa. Dit was een dag van meer dan 1500m klimmen en 800m dalen of meer.

27 Juli
om 7u stond ik op en om 7u40 was ik klaar, ik vertrok naar de top die ik binnen de 2u haalde, een klim die meteen over sneeuw begon en de laatste 300m over rots ging. Boven op de top leerde ik enkele spanjaarden kennen die zeer enthousiast waren over mijn reis en vroegen of ik mee met hen iets wilde eten eens terug beneden. we daalden samen af en op de col aten we kaas, brood, chocolade,… en leerde ik drinken uit een wijnzak! Ik daalde terug af naar mijn materiaal, haalde het op en ging verder richting meer. Het pad op de kaart was afwezig en ik liep grandioos verloren tot ik een spanjaard tegenkwam die ook op zoek was naar het pad, uiteindelijk zagen we 2 mensen wat lager, het bleken de polen op weg naar die meertjes, ik ging samen met hen verder en over een rotterrein klommen we naar de collado de Plana en daarna daalde we af, een pad was afwezig en steenmannen waren ronduit slecht, na een zware afdaling over moeilijk terrein moesten we rechtsom een meer volgens de kaart, wat ook niet mogelijk was. We vonden terug een steenmannetje en volgde dit spoor voor zover mogelijk. Uiteindelijk na een steencouloir  arriveerde we aan het meer uitgeput werden we nog overvallen door hopen muggen maar het landschap was zo indrukwekkend dat deze ons niet stoorden. We zwommen even in het meer en aten samen, we sloten de avond af met een kampvuurtje (ik weet dat het niet mag maar tis toch zo gezellig en er lag al een steenkring klaar )

29-07-2008———28 juli – 29 juli: Benasque
28 Juli
Na een uitermate rustige morgen (ik ging slechts tot camping Aneto die dag) daalden we af en algauw kwamen we terecht op het toeristenpad naar Benasque. We vervolgden onze weg tot we arriveerden bij de camping, daar ontmoette ik de Nederlander terug en na even te zwemmen in het verwarmde zwembad en me eens goed te douchen ging ik met hem mee naar Benasque inkopen doen en hij trakteerde mij op een echte maaltijd in een restaurant, met een goedgevulde buik ging ik naar bed die avond (uiteraard na nog een douche te nemen)

29 Juli
Rond een uur of 9 opgestaan en veel gegeten, de plannen bekeken en beslist om via de gr11 te gaan en dan de Aneto te doen, de Nederlander zou me vergezellen. Ik maakte me verder klaar voor de volgende zware periode tot Espot.

Tot zover mijn updates, tot schrijfs een van de volgende dagen, laat gerust reacties achter!!